Twee jaar terug waren Ole en Jasper op zeilvakantie, iets wat ze al doen sinds ze kinderen waren. Ole vertelde over een onderzoek van de TU Delft dat hij had gelezen en niet kon laten liggen: twintig tot dertig procent van de energie in utiliteitsgebouwen gaat verloren, niet door slechte apparatuur, maar doordat installaties gewoon niet goed worden aangestuurd. "Dat kan toch niet kloppen," zei hij.

Jasper geloofde het meteen. Hij zat op dat moment zelf in zonnepanelen, batterijen en laadpalen, en zag hetzelfde patroon steeds terug.

Wat hen allebei stoorde: het probleem was niet dat niemand het zag. Er waren al genoeg monitoring tools die alles keurig in kaart brachten, met grafieken en rapportages. Maar zien is nog geen doen. Iemand moest die data nog steeds interpreteren en het systeem elke dag handmatig bijsturen. En dat gebeurde te weinig. Mensen willen wel duurzamer zijn, maar niet er een dagtaak bij krijgen.

Ze besloten er iets aan te doen. Ole had ervaring in het bouwen van bedrijven en Jasper had de technische achtergrond in energiesystemen. De rest van de markt liet al zien dat automatisering dit soort problemen oplost: fabrieken, logistiek, zelfs auto's. Alleen gebouwen bleven achter, met systemen die pas achteraf melden wat er al misging.

Dat idee klopte des te meer naarmate we het bij klanten uitrollen. Elke keer als we zeiden "het systeem stuurt zichzelf bij," zagen we opluchting. Niemand zat te wachten op een extra taak, iedereen wilde gewoon dat het werkte.

EnergyPilot: een digitale tweeling die niet rapporteert wat er is misgegaan, maar vooruitkijkt en bijstuurt voordat het misgaat. Geen ander binnenklimaat. Geen extra werk voor de facilitair manager. Gewoon een gebouw dat zichzelf goed beheert.